Τελικά αναρωτιέμαι αν η φωτογραφία μ’ ενδιέφερε περισσότερο σαν Τέχνη, ή αν μ’ ενδιέφερε απλά σαν ζωή. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν κατάφερα να τα ξεχωρίσω αυτά τα δύο. Αν η ζωή δεν είναι Τέχνη, τότε τι νόημα έχει; Είναι δυνατόν να υπάρξουν ανεξάρτητα αυτά τα δυό; 

Κλεισμένος στο σκοτάδι του ορυχείου μου, δεν είχα και πολύ χρόνο. Πώς αλλιώς θα κατάφερνα να σμιλέψω το φως; Πώς να προλάβαινα να ασχοληθώ με τα τριγύρω όταν η δίψα μου μεγάλωνε όσο έσκαβα, στερεώνοντας παράλληλα τους τοίχους του πηγαδιού. Δε μπορεί. Κάπου εκεί βαθιά, κρυμένη μέσα στο χώμα, περίμενε μία πηγή με καθαρό νερό. Ήταν απλά θέμα χρόνου. 

Μάζεψα τις σκόρπιες εικόνες μου σε πακέτα. Προσπάθησα να βρω κάποια άκρη. Να γατζωθώ από κάπου που να υπάρχει νόημα. Ν’ αφηγηθώ. Τόσο είχα πιά κουραστεί με κείνη την ανυπόφορη αοριστία των επιλογών μου, που δε μπορούσα να ζητήσω επανάπαυση στη μία και μοναδική εικόνα, όσο κι αν ήταν γεγονός πως όταν έρχονταν, ολάκερο το σύμπαν γονάτιζε μπροστά της. 

Για το σκοτάδι που έπρεπε να πιω σταγόνα-σταγόνα για ν’ αρμέξω το φως που είχα εντοπίσει, δε συνήθιζα να μιλώ. Κι όμως, αυτό ήταν απαραίτητο αν ήθελα να δω αποτελέσματα. Κάθε που εκτύπωνα τις φωτογραφίες μου, ήμουν υποχρεωμένος να βουτώ στο σκοτάδι, έχοντας οδηγό μια βαθιά εσωτερική σιωπή. Τα δευτερόλεπτα περνούσαν σαν ώρες κι ο μόνος τρόπος για να κρατηθεί κανείς ξύπνιος, ήταν ο ρυθμός. Ένας χορός άρχιζε να δονεί την ψυχή κι η ματιά να διαβάζει το πολύ και το λίγο. Να διακρίνει σκιές που θέλουν άνοιγμα και σημεία που χρειάζονταν να υποφωτιστούν. Θυμόμουν το χορό του Κύκλωπα, που με είχε μαγέψει καθώς διαμόρφωνε με κινήσεις χορευτικές την τελική εικόνα. Μέσα στις μέρες, τους μήνες και τα χρόνια μπορούσα πλέον να δω, ότι δε γινόταν αλλιώς. Αυτός ο μαγικός χορός, αυτή η αγωνία, αλλά και η απόφαση ν’ αρχίσει κάτι πάλι απ’ την αρχή, αν κάτι δεν έβγαινε στο τέλος καθώς πρέπει. Ο χρόνος της μοναξιάς και της σιωπής ήταν ο φόρος για το ασημένιο απόκτημα. Εικόνες ακριβές. Πληρωμένες με αξέχαστες μνήμες και με ιδέες πού ‘παιρναν μορφή. Στο τέλος όλα έχουν κάποια ιστορία. Ποιός θνητός όμως γνωρίζει αυτή τη γραφή για να τη διαβάσει;

Η αλήθεια είναι ότι τον Κύκλωπα δεν τον σκεφτόμουν πια νοσταλγικά όπως κάποτε, παλιά. Δεν ήταν τ’ ότι η μνήμη του είχε ξεπλυθεί από το πέρασμα του χρόνου. Ουσιαστικά τον βίωνα μέσα μου. Κατείχε ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Η ευγνωμοσύνη μου ήταν αυτονόητη . Είχα γατζώσει τα βιώματα κοντά του, μέσα μου, τόσο γερά, που ήταν αδύνατον να τον χάσω. Γι’ αυτό ακριβώς και δε μου έλειπε καθόλου. Κι όμως, δε μου είχε περάσει ούτε μια στιγμή από το μυαλό, ότι όσοι με ήξεραν, μ’ έβλεπαν σαν εκείνον. Ήταν πολύ νωρίς ακόμη για να μπορώ να χρησιμοποιώ τη λογική. Ήταν πολύ νωρίς για να πιστέψω στον εαυτό μου πραγματικά. Που να ‘ξερα ότι λίγο αργότερα, η μοίρα θα μου επιφύλασσε να κάνω τον οικοδεσπότη του σκοταδιού για εκατοντάδες ψυχές;

Εν τω μεταξύ η τεχνολογία, είχε αργά αρχίσει να μεταμορφώνει το σύμπαν σε γράμματα κι αριθμούς, τόσο μπλεγμένα, ώστε κανείς ακόμα δε μπορούσε να φανταστεί ότι ήταν δυνατόν ο κόσμος να είν’ απόλυτα ανύπαρκτος. Μια ιδέα και μόνο. Πού να το φανταζόμουν τότε, ότι ο χρόνος δεν ήταν παρά μόνο ανθρώπινο δημιούργημα; Ή δεν φανταζόμουν. Έβλεπα απλά ό,τι υπήρχε τριγύρω κι εστίαζα εκεί που στρέφονταν η περιέργειά μου. Αν δεν το έκανα αυτό, ο κόσμος θα παρέμενε απελπιστικά ίδιος. Απελπιστικά κενός. Όσο βουτούσα σ’ αυτή την κενότητα, τόσο γέμιζα ο ίδιος απο ελπίδα. Μιαν ελπίδα κρυφή, ότι κάποια στιγμή θ’ αντίκρυζα επιτέλους το νόημα της ασυνειδησίας που με κυβερνούσε.

Πρόσφατα Άρθρα

News (27 Νοε 2018)

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Θεωρία και Εφαρμογή με τον Νίκο Τασούλα, φωτογράφο κοινωνικού ντοκουμέντου και θεάτρου την Πέμπτη 29 και Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018, 6.00 – 9.30 μμ. Στo πλαίσιo του...

News (26 Νοε 2018)

Το Κέντρο Αγροδιατροφικής Επιχειρηματικότητας Μεσσηνίας σε συνεργασία με την Φωτογραφική Ομάδα Καλαμάτας και το Κέντρο Νέων Καλαμάτας, διοργανώνει Φωτογραφικό Διαγωνισμό με θέμα ‘’Αγροτική Παραγωγή...

News (26 Νοε 2018)

Η μοναδική Ελληνίδα φωτογράφος που αναδεικνύει ένα Ελληνικό σύμβολο. Η North Event και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Επιχειρηματιών Πολωνίας “ΕΡΜΗΣ”, διοργανώνουν και παρουσιάζουν για πρώτη φορά στο...

Photo Clubs (19 Νοε 2018)

Η φωτογραφική ομάδα ΦΩΤΟ.κύτταρο είναι επίσημο σωματείο, έχει έδρα την πόλη της Λευκάδας και σκοπός της είναι η προώθηση και διάδοση της φωτογραφικής τέχνης,  η εκλέπτυνση της αισθητικής και η...

News (19 Νοε 2018)

Η Φωτογραφική Ομάδα Καλαμάτας (Φ.Ο.ΚΑΛ), με συντονιστή τον Νίκο Ηλιόπουλο, δραστηριοποιείται φωτογραφικά και πολιτιστικά από τον Ιανουάριο του  2017 και στοχεύει στη δημιουργική ενασχόληση,...

News (15 Νοε 2018)

Ο Θάνος Σαββίδης παρουσιάζει έναν από τους «πατέρες» της φωτογραφίας, τον Andre Kertesz! Ο Andre Kertesz γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1894 και ήταν αυτοδίδακτος στη φωτογραφία, με την οποία...

News (08 Νοε 2018)

Οι συμμετέχοντες μπορεί να είναι κάθε επιπέδου, από αρχάριοι μέχρι επαγγελματίες. Απαιτούνται, ωστόσο, βασικές γνώσεις χειρισμού της φωτογραφικής μηχανής. Για τις ημερήσιες εργασίες φωτογραφίας...

Education (30 Οκτ 2018)

  Η επιθυμία να γνωρίσω το έργο του Ray Metzker μου δημιουργήθηκε όταν είδα δύο φωτογραφίες του τραβηγμένες στην Ελλάδα. Μία στην Πάρο - ένα τοπίο από αυτά που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στις...

News (29 Οκτ 2018)

Με άξονα τον κοινό τους τίτλο «ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ» οι δυο φωτογράφοι παρουσιάζουν τις εντυπώσεις μιας πορείας στο χώρο και στο χρόνο, αναδεύοντας τη μνήμη τους μέσω των εικόνων. Ο Γιάννης Τζέμος στην ενότητα...

News (27 Οκτ 2018)

Η Φωτογραφική Ομάδα ΦοΖ, διοργανώνει συζήτηση με ομιλήτρια την Ζωή Μαυροσκότη, την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018 στις 8.30μ.μ. στο TwixtLab. Θα μας μιλήσει για τη σχέση της Φωτογραφίας με το Δίκαιο της...

News (25 Οκτ 2018)

Η ερώτηση «Ποιος είμαι εγώ;» παραπέμπει στην ταυτότητα και είναι μία από τις βασικότερες που καλούμαστε να απαντήσουμε στη ζωή μας. Μια ερώτηση που με το πέρασμα του χρόνου εμπλουτίζεται με ποικιλία...

News (22 Οκτ 2018)

Ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης εκθέτει τις αστρονομικές του φωτογραφίες στην Αίθουσα Τέχνης...