Πριν την Εκπλήρωση

Νέο άρθρο από τον Αχιλλέα Νάσιο

Εκείνο το απόγευμα τον είδα σκοτεινό, κόντρα στο φως, με την πιο σοβαρή έκφραση που είχα ποτέ δει στο πρόσωπό του. Κοιτούσε έξω απ’ το παράθυρο ακίνητος και δεν μιλούσε για ώρα πολλή. Ένοιωθα τη θερμοκρασία των συλλογισμών που έβραζαν μέσα του και σώπαινα δειλά, με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα αποφάσιζε μονάχος του να σπάσει τη σιωπή. Με τις πρώτες λέξεις που πρότειναν τα χείλη του, η ένταση μετακόμισε με μιάς απ’ την ατμόσφαιρα, μέσα και στη δική μου σκέψη.

- Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει ενας κίνδυνος. Σώπασε και πάλι, αναγκάζοντάς με να τον παροτρύνω να συνεχίσει, για να καταλάβω τι εννοούσε.- Μέσα σε ποιά; Τι κίνδυνος;

- Μέσα σ’ αυτή τη δυνατότητα να αντιγράφουμε αέναα τον περιβάλλοντα κόσμο. Αν παρατηρήσουμε την αλλαγή του εαυτού μας καθώς εισερχόμαστε στη φωτογραφική δράση, θα δούμε ότι αυτή η διαδικασία μας αφήνει κάθε φορά που συμβαίνει ένα ανυπολόγιστο κέρδος. Μας οδηγεί σε μονοπάτια εκστατικά, όπου κυριαρχεί η εγρήγορση και η αποφασιστικότητα. Μας μαθαίνει να παρατηρούμε με ένταση, να στεκόμαστε και να μη προσπερνάμε τόσο το διαφορετικό, όσο και το αυτονόητο. Μας συγκεντρώνει σε μιαν αναγκαιότητα βαθιά εσωτερική.- Δε νομίζω ότι είναι έτσι για όλους.Είπα, βάζοντας πρώτο πρώτο στο σκεπτικό μου, τον δικό μου εαυτό. Εγώ όταν φωτογράφιζα, δεν ήξερα τι έκανα. Δε μ’ ενδιέφερε διόλου να ξέρω. Απλά κοιτούσα, έβλεπα και ήθελα. Το πως θα έπαιρνα αυτό που ήθελα, αυτό προσπαθούσα να το καθορίσω. Δεν ήξερα.

- Κι όμως, ανεξάρτητα από το αντιληπτικό σημείο απ’ όπου ξεκινά ο καθένας, ανεξάρτητα από το αν παρατηρεί τον εαυτό του πως συμπεριφέρεται ή όχι, η επιθυμία για φωτογράφιση αρχίζει μέσα από μια βαθύτερη θέληση, η οποία μπορεί να τον βάλει σε κίνηση. Μπορεί να μη ξέρει τι ακριβώς θέλει, όμως ξέρει ότι του αρέσει να φωτογραφίζει. Αρχίζει να φωτογραφίζει περισσότερο κι έτσι να καλυτερεύει διαρκώς τις συνθέσεις του, αλλά και να γίνεται όλο και πιό επιλεκτικός. Τον κοίταζα περίεργα, όχι επειδή μου φάνταζαν περίεργα αυτά που έλεγε, αλλά προσπαθώντας να διακρίνω αν αναφέρονταν σε μένα, μιάς όλο αυτό έμοιαζε με περίληψη αυτού που μου συνέβαινε. Μόνο τον κοίταζα. Δε μιλούσα.

- Κι όταν δεν έχει μαζί του την κάμερα, πάντα αισθάνεται ότι κάτι χάνει. Και πράγματι. Χωρίς την κάμερα βλέπει ότι χάνει. Δε σου ‘χει τύχει ακριβώς όταν δεν παίρνεις τη μηχανή μαζί, να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια σου τα πιό συνταρακτικά πράγματα κι εσύ να καταριέσαι που δεν έχει πάνω σου μια κάμερα?- Μόνο μιά και δυό?Απάντησα χαμογελώντας, μιας και κάθε φορά που είχα βρεθεί στην κατάσταση αυτή είχα γευτεί την πίκρα της απόγνωσης του ηλίθιου. - Μας φαίνεται ότι δεν έχει νόημα η ζωή μας, αν δε μπορούμε να μεταφέρουμε τις στιγμές που για κάποιο λόγο μας αγγίζουν, πάνω στο φίλμ.

- Και κακό είναι αυτό?Ρώτησα αυθόρμητα, γνωρίζοντας ότι ο Κύκλωπας τη συχαινότανε αυτή τη λέξη όσο και και το «πρέπει». Αντιδρώντας με μιά πλάγια ματιά, συνέχισε να λέει. -Αυτό δηλώνει την ανυπέρβλητή μας τάση πρός την εξάρτηση κι αυτό είν’ εύκολο να το εκμεταλευτεί κανείς. Για ποιό λόγο νομίζεις οι εταιρίες προσθέτουν όλο και περισσότερους αυτοματισμούς στις κάμερες τους;  Ξέρεις, ένα κουτάκι με μιά μικρή τρυπούλα, μπορεί και να φτάνει για να κάνει κανείς φωτογραφία. Πρέπει όμως να ξέρει πως γίνεται. Να έχει μελετήσει κανόνες μαθηματικούς, αλλά και να ‘χει πλήρη γνώση της φωτομέτρησης. Σ’ αυτή την περίπτωση μπορούμε να μιλάμε για αργή, αλλά απόλυτα συνειδητή φωτογραφία. Εδώ έχει τις ρίζες της η έρευνα. Εδώ, μέσα στο σκοτάδι του αγνώστου, δαμάζονται οι συνθήκες κι αρχίζει να φανερώνεται η γνώση. Αν δεν αντιληφθεί κανείς τι πραγματικά είναι αυτό που κάνει, τι νόημα έχει όλη αυτή η ιστορία στην οποία εμπλέκεται;

- Μα νόμιζα πως η χαρά είναι το νόημα. Ξεστόμισα δειλά, ξεσκεπάζοντας το πρόσωπο του παιδιού που έκρυβα μέσα μου.

- Φυσικά η χαρά. Που έχει όμως τις πηγές της αυτή η χαρά; Το παιδί μέσα μας χαίρεται. Δεν είμαστε όμως πιά παιδιά. Εκτός κι αν κάποιος μας βάλει στο χέρι ένα παιχνίδι ενηλίκων. Πόσο μάλιστα αν μας το δώσει έτσι απλά, χωρίς κανόνες. Αν μας πεί, πάτα εσύ το κουμπί κι εμείς κανονίζουμε για τα υπόλοιπα. Έτσι άρχισε ξέρεις η επιχείρηση «φωτογραφία». Όταν ένας έμπορος κατάλαβε τι είναι αυτό που θέλουν οι άνθρωποι και τους το πρόσφερε με ευκολία. Η ευκολία είναι η βασική αρχή του επιτυχημένου εμπορίου. Χωρίς αυτή, δεν πουλιέται τίποτα.Δεν ήξερα τι να πω. Δεν είχα τη δυνατότητα ν’ αντιδράσω. Είχα οδηγηθεί ξαφνικά, σε έναν κόσμο τόσο επιτηδευμένα άφανο, που η εμφάνισή του και μόνο ήταν ικανή για να μου κόψει την ανάσα. Αισθάνθηκα με μιάς άπειρα τυχερός που είχα τη δυνατότητα να πληρώσω για ν’ αποκτήσω κάμερα και σκοτεινό θάλαμο. Απο την άλλη αισθάνθηκα κορόϊδο, αυτό όμως το ξέχασα με μιάς. Το σημαντικό ήταν ότι μπορούσα να καταγράφω όσα μ’ ενδιέφεραν, όποτε μ’ ενδιέφεραν, δίχως να δίνω λογαριασμό σε κανέναν γιατί το κάνω αυτό. Πού να ‘ξερα ότι η ψευδαίσθηση δε σου αφήνει καμία απολύτως ευκαιρία να κατανοήσεις την απόστασή της απ’ την αίσθηση;

Πρόσφατα Άρθρα

News (19 Ιαν 2018)

Η Φωτογραφική Λέσχη Χίου παρουσιάζει τους Μιχάλη Μελαχροινούδη και την Γιούλη Τελλή σε μια συνάντηση Ποίησης και Φωτογραφίας. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν...

Art in Photography (19 Ιαν 2018)

Αναμνηστική φωτογραφία: Μνήμη και Τέχνη Η μεγάλη μόδα τής φωτογραφίας και οι ποικίλες εφαρμογές της έχουν προκαλέσει μια σύγχυση γύρω από την πραγματική της ταυτότητα. Όλες όμως οι παραφυάδες τής...

Photo Clubs (18 Ιαν 2018)

Η Φωτογραφική Ομάδα Καλαμάτας (Φ.Ο.ΚΑΛ) άρχισε να λειτουργεί επίσημα τον Ιανουάριο του 2017 με συντονιστή και δάσκαλο τον Νίκο Ηλιόπουλο, έχοντας ως βασικό κίνητρο την αγάπη για τη φωτογραφία και τη...

News (18 Ιαν 2018)

«Τόσο γρήγορα με ξεχάσατε;» γράφει με αγωνία ο εκτοπισμένος Αντώνης στους «αγαπητούς του γονείς».  Είναι δύσκολο πράμα η μνήμη.  Ακόμη δυσκολότερη η διατήρηση της.  Χρειάζεται...

News (18 Ιαν 2018)

Τη Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018 το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζει τις συναντήσεις του με τη παρουσίαση του φωτογραφικού έργου του Πέτρου Μήτκα, στο CAFE BAZAAR, Παπαμάρκου...

Presentation (17 Ιαν 2018)

Οι φωτογραφίες της Γαρυφαλιάς Δημοπούλου είναι ένας καθρέφτης της δικής της εσωτερικής αντανάκλασης. Για εμένα οι δικοί της καθρέφτες μετατρέπονται σε παράθυρα που βρίσκονται εκεί για να μας...

Agora (16 Ιαν 2018)

Μια σειρά εντυπωσιακών πορτρέτων που φανερώνουν την άγνωστη πλευρά του αυτόχθονα πληθυσμού της Σουηδίας που αναζητά ακόμα τη φωνή του. Ο Πρεσβευτής της Nikon στην Ευρώπη Joel Marklund μόλις...

Art in Photography (16 Ιαν 2018)

 -Πιστεύω στο μελλοντικό μετασχηματισμό των δύο φαινομενικά αντιφατικών καταστάσεων, του ονείρου και της πραγματικότητας, σε ένα είδος απόλυτης πραγματικότητας, του σουρεαλισμού. Αντρέ...

Editor's choice (16 Ιαν 2018)

Κεντρικές έννοιες του " 'Οταν (ξ)έχασα " είναι η απώλεια και η ανακάλυψη. Μία γυναίκα, η Ραχήλ, ξυπνά σε δωμάτιο κλινικής και δεν θυμάται. Ο γιατρός της ονομάζεται Γουάιλντ. Αρχίζει ένα μεταξύ τους...

Workshops (15 Ιαν 2018)

Σειρά 7 διαλέξεων στο πλαίσιο του σεμιναρίου ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ, στην οποία οι εισηγητές θα ασχοληθούν με αυτό που αποκαλείται (απροβλημάτιστα...

Editor's choice (13 Ιαν 2018)

Ποτέ δε θα μπορούσα να φανταστώ πόσο μεγαλειώδες είναι να γίνεσαι μάνα, αλλά και πόσο οδυνηρό συνάμα. Ποτέ, αν δεν ήταν στη μοίρα μου να γνωρίσω σε βάθος τη μοναξιά. Εκείνη από την οποία είναι...

News (13 Ιαν 2018)

Η φωτογραφική ομάδα art8 του Παραδοσιακού Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Αγρινίου έχει τη τιμή να σας προσκαλέσει στη διάλεξη του κ. Ερμή Κασάπη, το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 17:30, στο χώρο του...